Verzekeringen. Je hebt ze nodig in de hoop ze nooit nodig te hebben. Je zorgvuldig afgesloten opstal- of inboedelverzekering is zelden onderwerp van een geanimeerd gesprek, immers, als je er aanspraak op moet maken is er weinig gezelligs gebeurd. Toch valt er veel te vertellen en ook al zijn het geen sprookjes, als het goed geregeld is volgt er alsnog een happy end. Marion blogt waargebeurde verhalen, uit het leven gegrepen. Inclusief leermomentjes ;-)

Voorjaarsschoonmaak | over binnen- & buitenonderhoud

Maart was het. Een zonnige dag, strakblauwe hemel maar nog wel zo eentje met een knisperend temperatuurtje in de ochtend. De dagen ervoor hadden we als devote huisvrouwen alle verdiepingen van ons Amsterdamse pandje onder handen genomen. Stoffen, soppen, stofzuigen, dweilen, kloppen, het hele schoonmaakrepertoire had de revue gepasseerd. 

Compleet in onze rol gingen we een niveautje hoger. Letterlijk. Het pand stond in de steigers vanwege schilderwerk, dat hadden we verstandig uitbesteed aan professionals gezien onze licht instabiele houding op grotere hoogtes. Met klotsende oksels peuterden we de bladeren van de voorbije herfst uit de dakgoot. En toen zag ik het, een scheurtje in het lood.

Brave huiseigenaren zoals ik ondernemen dan direct actie, het onderhouden van je huis is een serieuze aangelegenheid. Zeker als er iets misgaat. Uit de praktijk blijkt dat er bijzonder weinig wordt uitgekeerd bij schades die voortkomen uit achterstallig onderhoud. Lees: eigen schuld. Zo kwam het dat rond het middaguur de loodgieter zijn entree maakte in onze fris riekende en schitterend blinkende habitat. 

Hij kan het dak op en is in no-time met z’n brander in de weer. Bij oudere panden zit het lood tegen de houten dakrand gevouwen en dan moet er secuur gewerkt worden. Dus laten we de beste man met rust en onthouden we hem van ons gebruikelijke praatje pot. Terwijl hij het lood ‘strijkt’ met z’n vlammetje houden wij ons bezig met het onderhoud van de inwendige mens. Ook belangrijk. Een uurtje later toont hij trots zijn gladgestreken meesterwerk en met een joviaal ‘de mazzel’ verdwijnt hij net zo geruisloos als hij binnenkwam.  

Nog een uurtje later is het borreltijd en zit ik op de derde verdieping met een stel vrienden te genieten van de daadwerkelijke schoonheid van de huiskamer. Hoor ik opeens ‘krijg nou wat, ik zie witte rook, is er een nieuwe paus gekozen?’ gevolgd door een schaterlach om de eigen grap. Ik grinnik voor de gezelligheid mee en kijk uit het raam waar de witte wolken vandaan komen. 

M’n gegiechel maakt plaats voor een soort hinnik van een paardje in paniek; de rookwolken komen uit de dakgoot. Mijn dakgoot! Heel daadkrachtig pak ik een emmer water en storm daarmee de trappen af naar de straat, de rest van het gezelschap in mijn kielzog. Een van hen heeft de tegenwoordigheid van geest om de brandweer te bellen. Het lijkt een halfuur maar binnen tien minuten staat er een brandweerauto in onze straat te loeien. Gevolgd door een tweede, ik had voor de zekerheid nog een keer gebeld. Je bent verzekeringsagente of je bent het niet.

Dan staat hij voor me. Een imposante brandweerman, volledig in fire fighter outfit zoals ik die ken van Amerikaanse series. Compleet met luchtflessen op zijn rug en een enorme bijl in zijn hand. Met onvervalst Amsterdams accent en een dikke knipoog zegt hij ‘geef dat emmertje water maar aan de plantjes schat, daar kunnen we nu niet zoveel meer mee hè’ en stormt lachend met zijn collega’s de trappen op van ons recent gedesinfecteerde pand. 

Als ze op de steiger de singels wegtrekken schieten de vlammen alle kanten op. Ik sta beduusd te kijken en stamel nog iets onnozels als ‘gelukkig is het alleen onze zolder’. De politieagente naast me helpt me direct uit de droom. ‘Nou mevrouw, met een beetje pech en een zuchtje wind had het vuur zomaar acht panden verder kunnen eindigen. Aan beide kanten hè!’

Als het teken ‘brand meester’ is gegeven keert de rust terug in de straat. De agente laat ons weten dat de loodgieter wel wat nalatigheid te verwijten valt. Kennelijk is er bij oude panden een ongeschreven regel. Dat de loodgieter in kwestie na zijn huzarenstukje nog twee uur de wacht houdt om uit te sluiten dat het hout onder het lood smeult of zelfs vlam vat. Weer wat geleerd. En weer aan de schoonmaak. Joepie.

Belangrijk om te weten!

  • Onderhoud je huis goed, zowel de binnen- als de buitenboel. Goed onderhoud brengt voordeel op alle vlakken, alles blijft mooi, maakt het eventueel later stadium makkelijker te verkopen en heel belangrijk, de verzekering vergoed netjes als jou geen nalatigheid te verwijten valt;
     
  • Als je aan de schoonmaak gaat, zorg voor degelijk materiaal. Stevige trap, goede spullen, dat soort dingen. Je wilt niet weten hoeveel voorjaars-schoonmaak-acties op de eerste hulp eindigen;
     
  • Zorg dat je op de hoogte bent van de manier waarop het lood is verwerkt. Bij nieuwere panden is dat substantieel anders dan bij oude panden. Bespreek het met je loodgieter. Bezit je een oud pand voorzie hem dan maar van een extra kop koffie. Dat maakt zijn wachttijd aangenamer en kan hij na twee uur vertrekken zolang het dak geen vlam heeft gevat.

Veel schoonmaakplezier!

Marion